دنیای گزارشگران(قسمت پنجم)/عباس بهروان

عباس بهروان

عباس بهروان در یکی از محله‌های قدیمی اصفهان و در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشود. وی دارای سه برادر و یک خواهر است.

بهروان پس از ورود به دبیرستان فعالیتهای هنری و ورزشی را با جدیت بیشتری دنبال نمود. آشنایی با ورزشها، صدای قوی و دلنشین، جسارت در اجرا و تسلط در بیان درست کلمات که تاثیر گرفته از فعالیت تئاتری وی بود خیلی زود او را به تنها گزارشگر ورزش اصفهان تبدیل نمود.

بهروان در فروردین سال ۱۳۶۱ با خانم فاطمه محبان قهرمان اسبق والیبال ایران و از یک خانواده کاملا ورزشی ازدواج نمود. عباس بهروان دارای دو فرزند به نامهای نیما فارغ التحصیل رشته کامپیوتر و بسکتبالیست سابق جوانان ذوب آهن و نادر دارای لیسانس تربیت بدنی و عضو سابق تیم فوتبال جوانان ذوب آهن می‌باشد. اجراهای قوی صحنه در کنسرت‌های مشهور و جشن‌های معروف آن زمان توجه مسئولان صدا و سیما  را به این جوان خوش سخن اصفهانی جلب نمود و او را به تهران و رادیو تلویزیون دعوت نمودند. بهروان دعوت به تلویزیون را پذیرفت اما هیچگاه حاضر به ترک اصفهان و اقامت در تهران نشد و حدود سی سال در رفت و آمد بین اصفهان و تهران بود.

عباس بهروان به دلیل ماهیت شغلی اش که از دبیری ورزش شروع و سپس به تربیت بدنی ختم شد علاوه بر فوتبال، اکثر رشته‌های ورزشی مانند والیبال، کشتی، هندبال و غیره را نیز گزارش می‌کرد که از این بابت شاید پس از استاد عطاالله بهمنش کمتر گزارشگری را در این سطح آشنایی بتوان یافت. و این امر باعث شد که او در اکثر بر نامه‌های ورزشی صدا و سیما و مسابقات داخلی و خارجی حضور داشته باشد. سال ۱۳۸۱ را می‌توان بدترین سال حرفه‌ای بهروان نامید او که در اوج دوران فعالیت خود به سر می‌برد در حین ماموریت ورزشی زمانی که با یک آژانس از اصفهان راهی تهران بود طی یک تصادف وحشتناک برای ۵۹ روز به کما رفت.هرچند به لطف خدا و تلاش پزشکان ایشان به زندگی بازگشتند اما این حادثه تاثیر زیادی در فعالیت حرفه‌ای وی داشت. تاثیری که هنوز هم تا حدودی ادامه دارد.

نکته ویژه

در طول سالها فعالیت بارها جهت اجرای برنامه‌های ورزشی و تلوزیونی و هم چنین اجراهای صحنه از خارج کشور دعوت به همکاری شد که نپذیرفت. او به شدت عاشق کشورش ایران و موطن اصلی اش اصفهان می‌باشد.

فعالیتهای ورزشی

قهرمان فوتبال و والیبال آموزشگاههای اصفهان، سرپرست و کمک مربی استقلال اصفهان، سرپرست تیمهای برق و پلی اکریل اصفهان .مشاور ورزشی باشگاه ذوب آهن در گذشته، مشاور ورزشی شهرداری اصفهان، رییس اداره بازیها و تفریحات استان اصفهان

عباس بهروان که کارش را از تیر1368باگزارش بازی ایران و چین آغاز کرد تابحال در برنامه های ورزش و مردم/جنگ ورزش/ همگام با ورزش/در قلمرو ورزش/ششمین روز هفته با ورزش/آخرین روز هفته با ورزش/صبح و سلامتی/سرو قامتان/پیش به سوی المپیک/گزارش ورزشی/منتخب ورزشی/آیینه ورزش/رخصت/ مجری مسابقات کشتی جام جهانی تهران/ مجری کشتی‌های امیدهای جهان در تهران، اجرای برنامه تلاش در شبکه استانی اصفهان/مجری و کارشناس موج ورزش از رادیو اصفهانو ... اجرا داشته است و همینطور سابقه گزارش فوتبال در برنامه های گزارش ورزشی/بازتاب/همگام با ورزش/گزارش تمامی مسابقات فوتبال جام جهانی ۹۰/ گزارش فوتبال جام ملتها/گزارش بازیهای لیگ قدس/ گزارش فوتبال لیگ برتر ایران/گزارش ورزشی لیگ آزادگان را داشته است.

 بهروان خاطره انگیز ترین گزارش و اجرا در طول این سالها را گزارش مسابقات فوتبال جام جهانی ۹۰/ اجرای مسابقات المپیک 2000سیدنی و مصاحبه با حسین رضازاده بهد از قهرمانی در المپیک/اجرای مسابقات کشتی قهرمانی جهان و امیدهای جهان در تهران میداند

دنیای گزارشگران(قسمت چهارم)/جهانگیر کوثری

جهانگیر کوثری

جهانگیر کوثری متولد سال 1329 و فارغ التحصیل رشته کارگردانی سینما از دانشکده هنرهای دراماتیک است.

جهانگير کوثري به همراه مجید وارث پديده هاي تلويزيون در اواخر دهه 50 بودند. کوثري، مدافع سابق راه آهن و تاج سابق در سال 57 فينال جام جهاني 1978 آرژانتين را گزارش کرد و گزارش او بسيار مورد توجه واقع شد. کوثري از سال 57 تا 73، 16 سال طلايي در تلويزيون داشت. بهترين سري گزارش هاي او مربوط به گلچين مسابقات اروپا در هر هفته بود که جمعه شب ها در برنامه ورزش از شبکه 2با اجراي عباس جاراللهي ابتداي دهه 60 پخش مي شد.و عدم حضور کوثری جلوی دوربین کم کم اورا به حاشیه برد تا اینکه رسما از گزارشگری فوتبال کناره گرفت و فعالیت ورزشی خود را به صفحه ورزشی روزنامه همسهری خلاصه کرد تا با دعوت محمدرضا شهیدی فر مجری و تهیه کننده درجه یک تلویزیون  در سال1385 بار دیگر به تلویزیون بازگشت و کارشناس ورزشی برنامه مردم ایران سلام شد. اما بعد از مدتی در سال1386 بعنوان مجری و تهیه کننده به برنامه ورزش از نگاه دو بازگشت و باز هم بعد از مدتی از تلویزیون کناره گرفت

اما عمده فعالیت کوثری  به سینما اختصاص دارد.با توجه به اینکه همسرش رخشان بنی اعتماد از کارگردانهای سینماست و دختر او باران کوثری از بازیگران مطرح سینمای ایران هست و او نیز تهیه کننده سینما میباشد

اما لیست کامل فعالیت های سینمایی کوثری

تهیه کنندگی

بانوی اردیبهشت	1376	عصر جمعه	1384
دختران خورشید	1387	به آهستگی	1384
زیر پوست شهر	1379	بسل جادویی	1385
روزگار ما	1380	خون بازی	1385
مقصد	1382	حیران	1387
یک شب	1383	سوت پایان	1389

برنامه ریزی

خارج از محدوده

1366

زرد قناری

1367

دستیاری کارگردان

خارج از محدوده

1366

زرد قناری

1367

مجری طرح

عیالوار	1371	عشق فیلم	1381
عشق گمشده	1375	روایت سه گانه (اپیزود سوم، ننه گیلانه)	1382
بانوی اردیبهشت	1376	گیلانه	1383

مدیر تولید

پول خارجی	1368	بانوی اردیبهشت	1376
نرگس	1370	دوزن	1377
آخرین تلاش	1370	نیمه پنهان	1380
عشق گمشده	1375	عشق فیلم	1381
روزیکه هوا ایستاد	1376	طلای سرخ	1382

سرمایه گذاری

نسل جادویی

1385

زیرپوست شهر

1379

دوزن

1377

جلوه‌های ویژه

هفت پرده(1379)

مدیر تدارکات

گلهای داوودی(1363)

---

جوایز

*جایزه بهترین فیلم؛ خون بازی؛ دومین جشنواره فیلم شهر تهران؛ بخش مسابقه فیلم‌های بلند سینمایی؛ ۱۳۸۵

*سیمرغ بلورین؛ بهترین فیلم؛ به آهستگی؛ بیست و چهارمین جشنواره فیلم فجر؛ بخش مسابقه بین‌الملل؛ ۱۳۸۴

*سیمرغ بلورین؛ بهترین فیلم اول؛ عصر جمعه؛ بیست و چهارمین جشنواره فیلم فجر؛ بخش مسابقه فیلم‌های اول و دوم؛ ۱۳۸۴

*جایزه فیپرشی؛ بهترین فیلم؛ به آهستگی؛ بیستمین جشنواره فیلم فریبورگ؛ ۱۳۸۴

*جایزه برنز؛ بهترین فیلم؛ دختران خورشید؛ دهمین جشنواره فیلم اوپن دوک، فوکوس اوپ هت زوییدن؛ ۱۳۸۱

*جایزه نتیک؛ بهترین فیلم؛ زیر پوست شهر؛ سی و ششمین جشنواره فیلم کارلوی واری؛ ۱۳۸۰

*جایزه هیأت داوران بین‌المللی جوانان؛ بهترین فیلم؛ دختران خورشید؛ جشنواره فیلم زنان کرتی؛ ۱۳۸۰

*جایزه کلیسای جهانی؛ بهترین فیلم؛ دختران خورشید؛ نهمین جشنواره فیلم فوکوس اوپ هت زوییدن؛ ۱۳۸۰

*جایزه سازمان کاتولوتیک بین‌المللی سینما؛ بهترین فیلم؛ دختران خورشید؛ نهمین جشنواره فیلم فوکوس اوپ هت زوییدن؛ ۱۳۸۰

*جایزه ویژه هیأت داوران؛ بهترین فیلم؛ زیر پوست شهر؛ بیست و سومین جشنواره فیلم مسکو؛ ۱۳۸۰

*جایزه بزرگ؛ بهترین فیلم؛ دختران خورشید؛ سومین جشنواره فیلم براتیسلاوا؛ ۱۳۸۰

*جایزه بهترین فیلم اول؛ دختران خورشید؛ بیست و چهارمین جشنواره فیلم مونترال؛ ۱۳۷۹

*جایزه نتیک؛ بهترین فیلم؛ دختران خورشید؛ سیمین جشنواره فیلم رتردام؛ ۱۳۷۹

*تقدیر؛ بهترین فیلم؛ بانوی اردیبهشت؛ بیست و دومین جشنواره فیلم مونترال؛ بخش انجمن منتقدان فیپرشی؛ ۱۳۷۷

*تقدیر؛ بهترین تهیه کنندگی؛ بانوی اردیبهشت؛ بیست و هشتمین جشنواره فیلم رشد؛ بهش مسابقه فیلم‌های بلند تربیتی اولیا و مربیان؛ ۱۳۷۷

*جایزه ویژه هیأت داوران؛ بهترین فیلم؛ بانوی اردیبهشت؛ شانزدهمین جشنواره فیلم فجر؛ بخش مسابقه بین‌الملل؛ ۱۳۷۶

فعالیت‌های جشنواره‌ای

*داور؛ یازدهمین جشن خانه سینما؛ کانون تهیه کنندگان؛ ۱۳۸۶

*داور؛ هفتمین جشن خانه سینما؛ اتحادیه تهیه کنندگان؛ ۱۳۸۲

*داور؛ چهارمین جشن خانه سینما؛ اتحادیه تهیه کنندگان؛ ۱۳۷۹

دنیای گزارشگران(قسمت سوم)

مجید وارث

مجید وارث فعالیت خود را از سال ۱۳۵۳ در تلویزیون ملی ایران آغاز کرد و بیشتر به گزارش مسابقات کشتی و فوتبال می‌پرداخت.

رویدادهای مهم

مجید وارث یکی از گزارشگران اصلی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران بوده‌است.پس از انقلاب نیز رویدادهای مهم دیگری از جمله بازی‌های جام ملت‌های اسیا در سال ۱۹۸۰ ، مسابقات کشتی جهانی اسکوپیه در سال ۱۹۸۱ ، جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا و بازی‌های آسیاسی ۱۹۸۲ دهلی نو را گزارش کرده‌است.آخرین رویداد بین المللی که وی قبل از مهاجرت به استرالیا گزارش کرد جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ سنگاپور بود.

برنامه ورزش و مردم

پس از انقلاب به ابتکار مجید وارث برنامه ورزشی ورزش و مردم در شبکه یک پایه گذاری شد.این برنامه تا ۲ سال با اجرای مجید وارث ادامه یافت اما پس از آن به دلیل نگاه انتقادی وارث به مدیریت ورزش وی از اجرای این برنامه منع شد و جای خود را به بهرام شفیع داد.به عقیده بسیاری از علاقه مندان ورزش بهترین دوران برنامه ورزش و مردم در سال‌های مجریگری وارث رقم خورد.

اشتباه و کناره گیری

پس از کنار گذاشته شدن از برنامه ورزش و مردم وارث فعالیت گزارشگری خود را ادامه داد و همچنان در اوج بود. اما در سال ۱۳۶۴ در یکی از مسابقات باشگاه‌های تهران زمانی که مدافع تیم توپ را از مهاجم حریف ربود مجید وارث در هنگام گزارش گفت"حالا توپ ...... میشه".همین جمله در شرایط آن روز ایران کافی بود تا وی مجبور شود برای همیشه از گزارشگری کناره گیری کند.

فیلم سازی

مجید وارث پس از مهاجرت به استرالیا تحصیلات خود را در رشته فیلم سازی ادامه داد.وی در بحبوحه مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ به ایران بازگشت و مستندی به نام "گزارشگر" را ساخت که به حواشی صعود تیم ملی ایران به جام جهانی و حضورش در این رویداد می‌پرداخت.وارث در این مستند از طریق گفتگو با مریبان و بازیکنان تیم ملی مشکلات آنها را بیان کرد.این فیلم در سال ۲۰۰۲ توانست جایزه فستیوال فیلم‌های ورزشی را در ایتالیا دریافت کند.

در مقطع جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان و حضور تیم ایران در این رقابت‌ها نیز مجید وارث فیلمی به نام "ما همه ایرانی هستیم" را ساخت که هدف اصلی این فیلم پرداختن به محرومیت بانوان فوتبالدوست ایران از حضور در ورزشگاه‌ها بود.

برنامه گزارشگر

مجید وارث از خرداد ۱۳۸۹ فعالیت رسانه‌ای خود را این بار در خارج از کشور از سر گرفت و برنامه‌ای به نام گزارشگر را پایه گذاری کرد

---

بهرام شفیع

بهرام شفیع متولد  ۱۳۳۵در تهران گزارشگر، مجری و مدیر ورزشی است. نام و چهرۀ او با برنامهٔ هفتگی ورزش و مردم که از دههٔ شصت به این سو از شبکه اول پخش می‌شود، گره خورده است. شفیع همچنین ریاست فدراسیون هاکی ایران را از سال ۱۳۸۴ بر عهده دارد.

پدر وی کارمند وزارت اقتصاد و دارایی است. دوران ابتدایی را به مدرسۀ برزویه رفت و دوران متوسطه را در دبیرستان علوی تهران گذراند.

وی دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی از دانشگاه تهران و مدرک دورۀ ارشد تهیه کنندگی و گزارشگری از اتحادیه رادیو تلویزیونهای آسیا و اقیانوسیه (ABU) است.

وی از زمان جوانی به گزارشگری علاقه داشت و در دبیرستان و دانشگاه علاوه بر بازی فوتبال به گزارشگری نیز می‌پرداخت و در دوران جوانی بازیکن تیم فوتبال قصر یخ تهران بود.

پس از انقلاب همکاری خود را با سازمان صدا و سیما آغاز کرد و با شرکت در آزمون صدا و سیما در سال ۱۳۶۱ به استخدام رسمی این سازمان درآمد. وی جزو نخستین نسل برنامه‌سازان ورزشی بعد از انقلاب در تلویزیون است.

فعالیت تلویزیونی

ورزش و مردم

وی پس از مدت اندکی از ورود به صدا و سیما همکاری خود را با برنامه ورزش و مردم آغاز کرد و از سال 1364 پس از ممنوع التصویر شدن مجید وارث بنیانگذار برنامه ورزش و مردم اجرای برنامه را برعهده گرفت که تاکنون نیز ادامه دارد. وی هم‌اکنون علاوه بر اجرای برنامه تهیه‌کنندگی آن را نیز انجام می‌دهد.

گزارشگری

وی از همان ابتدا گزارشگری مسابقات فوتبال را نیز انجام می‌داد اما با ورود گزارشگران جدید در دهۀ ۷۰ به تدریج از این فعالیت خود کاست و چند سال قبل با گزارش بازی ایران و کره شمالی برای همیشه آن را کنار گذاشت.

دیگر برنامه‌ها

شفیع هم‌چنین به مناسبت‌های گوناگون ورزشی مانند المپیک و جام جهانی ویژه برنامه هایی را تهیه می‌کند.

ریاست فدراسیون

از سال ۱۳۸۴ ریاست فدراسیون هاکی ایران را برعهده گرفت و در این مدت تیم ملی هاکی داخل سالن ایران دو بار قهرمانی آسیا را به دست آورده‌است.

وی در آذر ماه1388 بعد یک سال سرپرستی با رای‌گیری دوباره در این سمت ابقا شد.

دنیای گزارشگران(قسمت دوم)

دنیای گزارشگران فوتبال دنیای بسیار پر طمطراقیست.حضور افراد با اطلاعات زیاد میتواند جذابیت یک مسابقه فوتبال را دوچندان کند.تا بحال نفرات مختلفی بعنوان گزارشگر با فوتبالدوستان همراه بودند که در ادامه توضیحاتی در مورد آنهابه صورت سریالی می آید:

---

استاد عطاالله بهمنش

روزنامه نگاری>>>

بهمنش نویسندگی را از دی ماه1330 در مجله ورزشی «نیرو و راستی» که توسط منیر مهران و منوچهر مهران منتشر می‌شد، شروع کرد و همکاری خود با آن نشریه را تا هنگام تعطیلی آن در سال1337 ادامه داد. بهمنش در سال‌های 1333تا1337 در نشریه امید ایران نیز می‌نوشت و پس از آن نیز از نویسندگان اصلی هفته‌نامه کیهان ورزشی به شمار می‌آمد و با نشریاتی همچون روزنامه اطلاعات/ گلبانگ‏، روزنامه ری، ایران ورزشی نیز همکاری داشت

تالیف کتاب>>>

«جام جهانی فوتبال از آغاز تا ۲۰۰۲» کتابی از عطاالله بهمنش و محمود اکرامی است که به تاریخ جام جهانی فوتبال می‌پردازد.

«بازیهای المپیک از آغاز تا امروز» که به تاریخ بازیهای المپیک می‌پردازد

«گام به گام، با جام: تفسیر و آلبوم فوتبال جام جهانی اسپانیا 1982»

بهمنش چندین دوره قهرمان دوومیدانی تهران در رشته‌های نیمه استقامت، دفاع راست تیم فوتبال بانک ملی  بوده و در رشته‌های تنیس و کوهنوردی نیز فعالیت کرده است. البته مهمترین علاقه و بیشترین فعالیت بهمنش در زمینه ورزش کشتی بوده است و او پنج سال دبیر و نایب رئیس فدراسیون کشتی ایران بود.

استاد بهمنش در مصاحبه‌ای زیباترین خاطره ورزشی خود را درخشش تیم ملی کره شمالی در جام جهانی 1966 و بازی این تیم در مقابل تیم فوتبال پرتغال عنوان کرده است

استاد بهمنش این روزها به علت کهولت سن در منزل استراحت میکند

---

استاد بهمنش اولین گزارشگر ورزشی ایران بود و پس از ایشان باید از حبیب روشن زاده نام برد

---

مانوک خدابخشیان

فوتبال شناس ، مفسر ورزشی و از مطرح ترین چهره‌های رسانه‌ای ورزش قبل از انقلاب است. وی تحصیل کرده رشته ادبیات در دانشگاه اصفهان است. وی مبتکر برنامه ورزش از نگاه دو بوده است.

فعالیت ها>>>

مانوک خدابخشیان يک مفسر پرتوان، تحصيلكرده، آگاه به مسايل روز فوتبال بود و در دهه پنجاه خورشیدی شيوه تازه‌ای در تفسير فوتبال را در تلويزيون بنا نهاد. او با مطالعات روز، شناخت دقيق، ارائه آمار و ارقام دقيق و ارزيابی فنی در افزايش اطلاعات و آگاهی های مردم نقش چشمگيری داشت. مانوک خدابخشيان خيلی زود جايگاه خود را به عنوان يک مفسر بلامنازع در تلويزيون بدست آورد و مسئولين نيز مهمترین مسابقات را به وی سپردند و وی نيز با تحليل های حساب شده و اطلاعات ريز و غيرقابل دسترس، مردم را با فوتبال بيشتر آشنا كرد. مانوک خدابخشيان را مرد اول تفسير فوتبال ايران نامیده‌اند.

جام های جهانی ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸

در آن دوران حبيب الله روشن زاده و مانوک خدابخشيان به ترتيب وظيفه گزارش و تفسير مسابقات فوتبال تلويزيون را بر عهده داشتند. گزارش های زنده روشن زاده با تفاسير شنيدنی و دقيق خدابخشيان همراه می شد. نگاه كارشناسی و ديد فنی بالای خدابخشيان به حدی بود که در چند ديدار جام جهانی چند تعويض مهم و حياتی را پيش بينی كرد و دقايقی بعد دقيقاً همان تعويض‌ها توسط مربيان بزرگ و مطرح دنيا انجام شد.

برنامه ورزش از نگاه دو

در سال ۱۳۵۳ که واحدهای ورزش برای کانال‌های یک و  دو تلویزیون ملی ایران ایجاد شد مدیریت ورزش در شبکه یک بر عهده حبیب روشن‌زاده و در شبکه دوم برعهده مانوک خدابخشیان گذاشته شد.در زمانی که ایرج گرگین مدیریت کانال دو را بر عهده داشت مانوک خدابخشیان با همکاری حمید قاضی ‌زاده، محمد علی اینانلو و رضا آخته برنامه اجتماعی - ورزشی ورزش از نگاه دو را به روی آنتن تلویزیون ملی ایران برد. این برنامه به حدی جذاب و پرمخاطب بود که دو سال پیاپی جایزه پربیننده‌ترین برنامه را دریافت کرد.

مهاجرت به آمریکا

در تیرماه ۱۳۵۷ مانوک خدابخشیان برای ادامه تحصیل در رشته وسایل ارتباط جمعی در دانشگاه مینه‌سوتا به آمریکا مهاجرت کرد و با وقوع انقلاب در آنجا ماندگار شد. در آمریکا به مخالفت با نظام جمهوری اسلامی پرداخت و با رسانه‌های مختلفی از قبیل رادیو صدای ایران، تلویزیون تصویر ایران ، تلویزیون ان آی تی وی، تلویزیون طپش ، تلویزیون پن ،تلویزیون اندیشه و... بیشتر به عنوان تحلیلگر سیاسی-اجتماعی همکاری کرد.

در سال ۱۳۸۷ مصاحبه مانوک خدابخشیان با محمد مایلی کهن چهره ارزشی فوتبال ایران در رسانه های داخلی جنجال آفرید. مایلی کهن در پاسخ به این واکنش ها بی آنکه از این کار ابراز پشیمانی کند در اظهارنظری گفت آنها از بسیاری از رسانه های داخلی روراست تر هستند.

---

دنیای گزارشگران(قسمت اول)

منوچهر نوذري در سال 1337 اولين مردي بود که تصويرش روي صفحه تلويزيون ملي ايران نقش بست. تلويزيون در ايران عمري حداکثر 52 ساله دارد. بنابراين عمر گزارشگري ورزشي در ايران به طور قطع از 52 سال بيشتر نيست.

قديمي ترين گزارشگران ورزشي در ايران از عناصر قديمي مطبوعات بودند، از جمع نويسندگان قديمي ورزش مرداني چون حسين فکري، مهدي اسداللهي، مهدي دري، کاظم گيلان پور و... هيچ کدام صفحه جادويي را براي جولان دادن توانايي هايشان انتخاب نکردند. اما مردي در تلويزيون براي اولين بار وظيفه گزارش کردن يک رويداد ورزشي را پيدا کرد که امروز در آستانه 90 سالگي است. عطاا... بهمنش را مي گوييم که امروز در روزگار پيري، همچنان فرهيخته و با شخصيت است و پايمردي را از کارش دور نساخته است.

عطاا... بهمنش متولد سال 1301 گزارش ورزشي را در تلويزيون از همان سال هاي ابتدايي اين رسانه آغاز کرد. بهمنش درباره تمام رويدادهاي ورزشي اطلاعاتي کامل داشت و به اندازه فوتبال، درباره کشتي، وزنه برداري، حتي واليبال و بسکتبال مي دانست. عمر کار بهمنش سال 1357 به پايان رسيد اما فعاليت دوباره کاري ا و از سال 72 با گزارش براي راديو و کار در شبکه جهاني جام جم آغاز شد.

بهمنش سابقه بازي در سينما را هم دارد. او در فيلم سينمايي «خط پايان» در سال 64 نقش آفريني کرده و اتفاقا در همان نقش گزارشگر کارش را انجام داد. بهمنش در فيلم خط پايان، گزارشگر يک مسابقه دوچرخه سواري بود.

او با اطلاعات کاملي که از ادبيات فارسي داشت، در اين زمينه هيچ وقت اخلاف خود گاف نمي داد. بهمنش هيچ گاه اسم بازيکن ها را اشتباه نمي گفت. اشکالي که به او گرفته مي شد درباره گزارش هاي راديويي بود. گفته مي شد او مثل گزارش هاي تلويزيوني، با مخاطب راديويي خود رودر رو مي شد و مخاطبان صداي او، نمي توانستند رابطه خوبي با او برقرار کنند. «فرکانس» صداي بهمنش تا حدودي «زير» بود اما صداي او براي بيننده تلويزيوني و شنونده راديويي صداي جذابي بود. آن چنان که گفتيم او صاحب غناي ادبي بسيار بالا بود، چنان چه با دامنه لغات بسيار بالايش، براي مخاطب خود بسيار گوش نواز بود.

بهمنش رابطه بسيار خوبي با ورزشکاران قديمي داشت و با وجود آن که فوتبال ورزش اولش بود اما با کشتي گيرها رابطه بهتري داشت. در ساليان قبل از انقلاب اسلامي، 2گزارشگر ورزشي ديگر حاضر بودند که عملکرد موفق تري نسبت به سايرين داشتند.

محدوديت کانال هاي تلويزيوني و ساعات بسيار اندک پخش مسابقات ورزشي باعث شد که طي 20 سال آخز قبل از انقلاب، ميکروفون تلويزيون تنها در انحصار 3نفر يعني عطاا... بهمنش، مانوک خدابخشيان و روشن زاده باشد. بدون هيچ اغراق و ترديدي، از عملکرد اين سه، کمترين «گاف» استخراج شد. شايد کار اندک و فرصت بسيار اين سه در کارشان عاملي مهم براي قدرت کار آن ها باشد اما ويژگي هاي خاص و منحصر به فرد گزارش آن ها، به خصوص گزارش هاي في البداهه و خلق الساعه شان بسيار جذاب بود.

عملکرد روشن زاده در تحليل لحظه اي بازي ها قابل وصف بود چنان چه بعضي اوقات پيش بيني هاي او در باب تعويض ها چنان از آب درمي آمد که همه فکر مي کردند بازي زنده نبوده واو يک بار بازي را ديده است.

بار ديگر هم خدابخشيان در يکي از ديدارهاي ايران در جام جهاني بعد از تعويض يک مهاجم با مهاجمي ديگر از عبارت «صفر به جاي صفر» بهره برد که اين اظهار نظر موجب فراخوانده شدن گزارشگر به ساواک شد.

جوان هاي تازه نفس با انقلاب آمدند

جهانگير کوثري و مجيد وارث پديده هاي تلويزيون در اواخر دهه 50 بودند. کوثري، مدافع سابق راه آهن و تاج سابق در سال 57 فينال جام جهاني 1978 آرژانتين را گزارش کرد و گزارش او بسيار مورد توجه واقع شد. کوثري از سال 57 تا 73، 16 سال طلايي در تلويزيون داشت. بهترين سري گزارش هاي او مربوط به گلچين مسابقات اروپا در هر هفته بود که جمعه شب ها در برنامه ورزش از شبکه 2با اجراي عباس جاراللهي ابتداي دهه 60 پخش مي شد. اما مجيد وارث، پرطرفدارترين گزارشگر تلويزيون در دهه 60 بود. او کارش را به صورت جدي از سال 59 در برنامه ورزش و مردم يکشنبه شب هاي تلويزيون آغاز کرد. وارث، با صدايي گرفته اما دلنشين و طبعي شوخ و پس از مزاح هاي متوالي و في البداهه، به سرعت مورد توجه واقع شد. مجيد وارث که متهم به طرفداري از پرسپوليس بود و از سوي هواداران اين تيم در ورزشگاه ها تشويق مي شد، در سال 63 به علت ارتکاب يک گاف بزرگ مجبور به کناره گيري از تلويزيون شد و به استراليا رفت و در زمينه گزارشگري به تحصيل پرداخت. او در سال 73 به ايران برگشت و مدتي کوتاه به گزارشگري به صورت ميهمان در شبکه نوظهور«3» پرداخت.

                                         دهه60، آغاز سوتي هاي کشنده
 

اولين گزارشگر دهه 60 تلويزيون، بهرام شفيع بود که به عنوان دستيار مجيد وارث در سال 60 کارش را با برنامه يکشنبه شب هاي ورزش و مردم آغاز کرد. بعد از رفتن وارث، شفيع تبديل به مرد بي رقيب برنامه هاي ورزشي تلويزيون شد، به خصوص آن که جهانگير کوثري در شبکه2، تصوير نداشت و نقش اول برنامه ورزش از نگاه 2 جمعه شب ها عباس جاراللهي بود. کار شفيع در ابتدا بسيار خوب از آب درآمد، گزارش برزيل- فرانسه اوج کار او در خرداد 65 بود. شفيع بعدها عضو هيات مديره پرسپوليس در سال 69 و رئيس فدراسيون هاکي در دهه 80 شد و رفته رفته انگيزه هاي خود را براي اجراهاي شکيل و گزارش هاي شنيدني از دست داد. اما کيومرث صالح نيا، مردي که شبکه 2 او را از سال63 رو کرد و ادعا مي کند که عبارت «توي دروازه» را به جاي واژه «گل» او وارد ادبيات گزارشگري کرد، مثل شفيع متهم به پرسپوليسي بودن بود، چنان چه وقتي در دي ماه 69 بازي پرسپوليس و استقلال با گزارش مشترک شفيع و صالح نيا روي آنتن رفت، کيهان ورزشي در کاريکاتوري،اين دو را در حال شعار دادن به نفع پرسپوليس،به طنز کشيد. صالح نيا در برخي گزارش هايش با به کار بردن درست اسامي بازيکنان تيم ها، حتي تيم هاي تهراني مشکل داشت. مثلا در ديدار پرسپوليس و پاس سال 68، او از ابتدا تا انتها رضا عابديان، مهاجم پرسپوليس را رضا عابدزاده ناميد!

                                                     آقاي دو گله
 

در اواخر دهه 60، عباس بهروان به ميدان آمد. بهروان کارش را در تيرماه 68 با ديدار ايران و چين آغاز کرد و از همان روز اول نشان داد که چه در چنته دارد. در دقيقه 35 آن ديدار، او تازه متوجه شد که محمد خاکپور دفاع راست و محمد تقوي دفاع چپ تيم ملي هستند. عباس بهروان از اهالي اصفهان بود. پروين بعد از انتقادهاي بهروان از تيم ملي در جام ملت هاي1992 به او لقب «شومن اصفهاني» را داد. او در يکي از بازي هاي جام جهاني 1990 از لفظ عجيبي به جاي پاشنه پا استفاده کرد که بسيار غريب و خارج از شأن تلويزيون بود! بهروان در يکي از بازي هاي جام نقش جهان اصفهان هم اعلام کرد:«اينجا در اصفهان هوا بسيار خوب است و جان مي دهد، براي يک 2گله»... خجسته و مرحوم کيانوش از ساير گزارشگرهاي سال هاي 69 تا 74 تلويزيون بودند. درباره بهروان بد نيست به تصادف هولناک ابتداي دهه 80 او نيز اشاره کنيم. بهروان از اين تصادف جان سالم به در برد. همچنين در سال 1371 «اسکندر کوتي» گزارشگر خوزستاني با نگرشي جديد و ادبياتي تازه به اين عرصه وارد شد. او در ديدار با عربستان در مقدماتي جام جهاني 1998 فرانسه بعد از گل ايران،حال و هواي متفاوتي پيدا کرد و...

                                                فضاي آماده براي نسل آينده
 

بعد از فينال جام جهاني 1994 آمريکا، جهانگير کوثري از ورزش تلويزيون کناره گرفت و کار ورزش را به مسئوليت در صفحه ورزش روزنامه همشهري محدود کرد.

کوثري تهيه کننده و مدير توليد فيلم هاي سينمايي به خصوص فيلم هايي شد که همسرش رخشان بني اعتماد در آن به کارگرداني پرداخته بود. با حذف کوثري و افت شفيع و توان اندک بهروان، کوتي، کيانوش و... عرصه کار براي يک تحول عمده آغاز شد. تحولي که نقطه آغازين و سنگ بناي آن با حضور جواد خياباني گذاشته شد. خياباني با توان بهتر، دانش نوين و ابتکار و خلاقيت به ميدان آمد و با گزارش ايران- استراليا در آذر 76 به اوج رسيد. اما عمر کار با کيفيت او،بلافاصله با وارد شدن او به بازار اقتصادي انتشارات به پايان رسيد و مجال کار به عادل فردوسي پور سپرده شد. نويسنده سابق ابرار ورزشي کار جدي را در 21 سالگي آغاز کرد و عمر حضور او در تلويزيون امروز به 15 سال رسيده است. سال هاي آخرين دهه 70 و اوايل دهه 80 نکته تازه اي براي قصه گويي نداشتند؛ پايان کار و آغاز دوره اي تازه، داستان را البته همه مي دانند.

عادل فردوسی پور/مزدک میرزایی/جواد خیابانی/پیمان یوسفی/محمد رضا احمدی/محمد سیانکی/مجتبی صادقیان/محمدرضا بالاپور/علیرضا علیفر/حسین اسماعیلی/محسن عزیزی از گزارشگران فعال این روزهای تلویزیون  هستند